Ile kart kredytowych warto mieć w UK

Najczęstsza odpowiedź w internecie brzmi "tyle, ile potrafisz obsłużyć" i jest bezużyteczna. W praktyce dwie do trzech kart z łącznym limitem kilku tysięcy funtów to układ, który wygląda najlepiej w scorecardzie i nie sprawia kłopotu przy wniosku o kredyt hipoteczny. Poniżej tłumaczę, dlaczego akurat tyle.

Nie ma magicznej liczby, są progi

Żadna z trzech agencji nie ma reguły "za mało kart" albo "za dużo kart". Scorecard patrzy na coś innego: na łączne wykorzystanie dostępnego kredytu, na średni wiek kont, na liczbę świeżo otwartych rachunków i na to, czy potrafisz utrzymać terminowość.

Liczba kart wpływa na te wskaźniki pośrednio i właśnie dlatego skrajności szkodzą.

Jedna karta - co tracisz

Przy jednej karcie każdy Twój ruch od razu widać w statystykach. Limit 1 000 funtów, wydatek 400 funtów w miesiącu wakacyjnym i masz 40 proc. wykorzystania w raporcie, mimo że spłaciłeś wszystko w terminie.

Druga sprawa to ryzyko operacyjne. Jeśli wydawca zamknie Ci konto albo zablokuje kartę przy podejrzanej transakcji, zostajesz bez aktywnego produktu kredytowego, a Twój plik przestaje generować nowe dane.

Trzecia sprawa: jedna karta z limitem 500 funtów to dla lendera bardzo skromny dorobek. Bank hipoteczny lubi widzieć, że ktoś inny już zaufał Ci na większą kwotę i nie sparzył się.

Dwie do trzech kart - dlaczego to działa

Przy dwóch kartach z limitami 1 500 i 3 000 funtów masz łącznie 4 500 funtów dostępnego kredytu. Wydając 300 funtów miesięcznie i spłacając w całości, pokazujesz wykorzystanie na poziomie około 7 proc. To jeden z najlepszych wskaźników, jakie możesz mieć.

Dodatkowo:

- Dywersyfikujesz ryzyko - zamknięcie jednego konta nie zeruje Ci profilu.

- Budujesz wiek kont - dwie karty otwarte trzy i pięć lat temu dają średni wiek czterech lat.

- Możesz rozdzielić funkcje - jedna do codziennych wydatków ze spłatą w całości, druga na 0 proc. albo z cashbackiem, używana rzadziej.

Trzecia karta ma sens, jeśli realnie coś wnosi: długą historię, dobry limit albo konkretny produkt, na przykład kartę bezprowizyjną za granicą. Trzecia karta wzięta dlatego, że przyszła oferta w mailu, nie wnosi nic.

Pięć i więcej - kiedy zaczyna szkodzić

Problem nie polega na samej liczbie, tylko na tym, jak taki portfel powstaje. Pięć kart to zwykle pięć wniosków w krótkim czasie, czyli seria hard searches i seria świeżych kont, które ciągną w dół średni wiek.

Do tego dochodzi kwestia, o której mało kto myśli przed pierwszą rozmową z brokerem: łączny przyznany limit. Osiem tysięcy funtów dostępnego kredytu przy zerowym saldzie dla większości banków high street nie jest problemem, bo w kalkulatorze liczy się realne saldo. Ale część lenderów, szczególnie w segmencie specialist i przy wnioskach na granicy zdolności, bierze pod uwagę potencjał zadłużenia i pyta o zamknięcie nadmiarowych limitów przed wydaniem oferty.

Limity a zdolność hipoteczna - konkretnie

Standardowe podejście przy affordability wygląda tak, że lender przyjmuje jako miesięczne zobowiązanie od 3 do 5 proc. aktualnego salda karty. Przy saldzie 2 000 funtów daje to 60-100 funtów miesięcznie doliczone do wydatków.

Przeliczając to na kwotę kredytu: każde 100 funtów stałego miesięcznego zobowiązania ścina maksymalną pożyczkę zwykle o 8-15 tysięcy funtów, zależnie od lendera i jego stress testu. Dwie zapchane karty na 4 000 funtów potrafią więc kosztować Cię 20 tysięcy funtów zdolności. Trzy puste karty nie kosztują nic.

To jest sedno tematu: liczba kart interesuje lendera znacznie mniej niż to, ile na nich wisi.

Kiedy dodać kolejną kartę, a kiedy nie

- Twoje wykorzystanie stale przekracza 40 proc., a wydawca odmawia podwyżki limitu

- Masz tylko jedną kartę i budujesz plik od zera

- Potrzebujesz konkretnej funkcji, na przykład 0 proc. na duży zakup, i policzyłeś koszt

- Planujesz wniosek o mortgage w ciągu najbliższych sześciu miesięcy

- W ostatnich trzech miesiącach składałeś już jakikolwiek wniosek kredytowy

- Powodem jest to, że na obecnej karcie skończył Ci się limit, bo to sygnał problemu z budżetem, a nie z liczbą kart

Nieużywana karta nie szkodzi, dopóki nie zapomnisz o jej istnieniu. Ryzyko jest praktyczne: wydawca zmienia warunki, nalicza opłatę roczną albo ktoś podpina do niej subskrypcję, a Ty nie sprawdzasz wyciągów, bo "przecież tam nic nie ma". Po trzech miesiącach masz zaległość na 30 funtów i kod opóźnienia w raporcie.

Jeśli chcesz zachować wiek konta, karta musi dawać choćby minimalne oznaki życia: jedna opłata miesięcznie i direct debit na pełną spłatę. Ustawiasz to raz, w dziesięć minut, i działa latami.

Układ na dwanaście miesięcy przed mortgage

1. Wypisz wszystkie karty, ich limity, salda i daty otwarcia. Zwykle okazuje się, że jedna karta jest w szufladzie i nie pamiętasz, jaki ma limit.

2. Spłać salda tak, żeby łączne wykorzystanie zeszło poniżej 25 proc. To zwykle daje szybszy efekt niż jakikolwiek inny ruch.

3. Nie zamykaj najstarszej karty, nawet jeśli jej nie używasz. Ustaw na niej jedną małą opłatę miesięczną i direct debit na pełną spłatę.

4. Zamknij karty otwarte w ostatnich dwóch latach, których nie potrzebujesz, o ile nie stanowią większości Twojego limitu.

5. Na sześć miesięcy przed wnioskiem przestań składać jakiekolwiek nowe wnioski kredytowe.

6. Trzy miesiące przed wnioskiem sprawdź, czy salda raportowane w pliku zgadzają się z rzeczywistością. Wydawcy raportują z opóźnieniem, więc spłata z zeszłego tygodnia może jeszcze nie być widoczna.

Zamykanie nadmiaru - jak to zrobić bez strat

Zamykaj pojedynczo, w odstępach dwóch, trzech miesięcy. Zamknięcie trzech kart w jednym tygodniu potrafi podnieść wykorzystanie z 15 do 45 proc. z dnia na dzień, bo mianownik nagle maleje.

Przed zamknięciem upewnij się, że saldo wynosi dokładnie zero, łącznie z odsetkami naliczonymi po ostatnim wyciągu. Konto zamknięte z saldem 4 funtów potrafi wygenerować zaległość, o której się nie dowiesz.

Zawsze proś o pisemne potwierdzenie zamknięcia i po dwóch miesiącach sprawdź, czy w raporcie widnieje status closed z saldem zero.

Zanim zaczniesz cokolwiek zamykać albo dokładać, zobacz swój faktyczny obraz w trzech agencjach - raport na CheckMyFile pokaże wszystkie limity i salda naraz, a to jedyna sensowna podstawa do decyzji o tym, ile kart naprawdę potrzebujesz.